Verslag van de rit van 12 augustus 2007.

Aangezien wij vaak een verslag lezen en dan toch met enige regelmaat de naam VET zien staan dachten wij, laat iemand anders eens een verslag maken. En dan moet je bij jezelf beginnen. Misschien dat dit andere deelnemers ook kan inspireren!!!!
De weergoden hadden voorspeld dat het de hele dag, althans tot in de late middag, zonnig zou blijven met een temperatuur van rond de 23 graden. Deze keer bleek het een goede voorspelling.
Omdat we vanuit, zoals men dat zo vaak zegt, het hoge noorden moeten komen, moeten we op tijd het nest uit. Goed gemutst (figuurlijk dus omdat een muts echt te warm was) in korte broek/rok en shirt/top zonder mouwen om kwart over acht op pad. We waren alleen, dus reden we voorop.
Bij Apeldoorn kregen we gezelschap van een Z1 met 3 zitplaatsen, te weten de bestuurder, bijrijdster en Tom. Dus niet meer voorop, maar nu tweede.
Rond de klok van kwart voor tien kwamen we zonder brokken bij de start, zijnde de woning van Kees en Willemien. Ook daar was het weer goed en konden we in de ruime tuin genieten van heerlijke koffie met een eveneens heerlijk stuk appelgebak. Wij waren als een van de eersten aangekomen en konden dus mooi gebruikmaken van de toch wel grote parkeerplaats bij de woning.
In de mooie grote tuin zagen we al gauw gezichten, die we vaker hadden gezien. Gelukkig waren er ook een paar leden, die nog geen rit hadden meegemaakt. Leuk!! Na wat met deze en gene gesproken te hebben werden we door Kees met een routebeschrijving op pad gestuurd. Iedereen kon zijn eigen gang gaan, dan wel in groepen.
Omdat ik op de heenweg al een poosje voorop had gereden liet ik het nu aan iemand anders over. De verrassing was, dat we op dat moment niet wisten hoe groot de groep was. Al gauw zag ik dat we met een stuk of zes Z1’s waren. Onderweg werd de groep zo ineens een stuk groter. Echt waar.
Ja, en dan de route. Ik weet, dat Nederland mooie stukken landschap heeft, zoals onder andere Drenthe. Hier hebben we echter echt genoten van de hele mooie dijkwegen met veelal mooi zicht op de Maas. Wij (en we waren niet de enige) dachten dat de route in eerste instantie richting het noorden ging, dus niet.
Op de route komen wij in het pitoreske plaatsje Oijen terecht. Wij kenden dit dorp niet, maar wij roken het dorp wel. Ik dacht toen niet aan Oijen maar aan bokken!!
Al genietend komen we door erg leuke plaatsjes, waarvan ik de namen al niet meer weet. Sommige namen blijven hangen, zoals Hedel. Nu weet ik dus waar die bekende ziekte van hedel vandaan komt.
Rossum.
Daar moest maar even gestopt worden voor een natje. Hier waren dus al meer Z1’s gestopt. Bij het restaurant kon je hoog of laag zitten. Laag zag je eigenlijk alleen de dijk en hoog zat je droog. Daar had je dus een erg mooi uitzicht op het water, nu dus de Waal, waar meerdere grote en kleine boten en schepen vooruit vaarden of is het nou voeren. Maakt niet uit, ze gingen in ieder geval vooruit.
Na een lekker bakkie en wat geouwehoer maar weer in de bakkies en verder.
Na een poosje kwamen we bij de Sint Andries sluis. Wat zijn de Nederlanders toch goed in waterbeheersing!! Jaaaaaaaah, ons Alex hèèèèèèè)