De
eerste echte rit van 2005, iedereen weer enthousiast en trappelend van
ongeduld. Spa was de verzamelplaats voor dit evenement. Een aantal leden
was al een dag eerder vertrokken en had een tussenstop gemaakt en de
rest was vroeg in de ochtend vertrokken. Uiteindelijk stonden er 31 Z1’s
op de gereserveerde parkeerplaats in hartje Spa te glanzen in de ook nog
aanwezige zon. Gereserveerde parkeerplaats? Jawel, onze Monica en Guus
hadden het zo voor elkaar dat er zelfs een officieel bord stond dat er
verder niemand mocht parkeren.
Na de nodige begroetingen en zoenen kwamen de tongen weer
los, men had elkaar alweer zolang niet gezien. Dus babbelen en daarna
inschrijven bij Monica. Een ieder kreeg een pakket met info en een mooi
roadbook. Iedereen aan tafel voor de lunch en eens even kijken hoe alles
er uit ziet: het roadbook, wat krijgen we nu, bolletje pijltje. HELP,
dat was de meest gehoorde kreet. Lichte paniek brak uit, zweetdruppels
kwamen te voorschijn en bovendien moesten de equipes ook nog individueel
starten, dus je moest zelf de route lezen. Voorwaar een heel ander begin.
Na de lunch de start, individueel en nog met enkele
nuttige tips van Guus, die ons ook het zuivere gesponsorde nat van Spa
meegaf. Prachtig weer, dus allemaal open de weg op. Al snel ontstonden
er toch weer groepjes, maar ja, dat hoort bij de club. Een heel mooie
rit door een geweldig landschap bracht ons bij de koffie met vlaai. Er
was ook nog een stop bij het oorlogsmonument van Mardasson.
De bewegende beelden zijn weer terug =>
Deze Z1 fan is er al heel vroeg bij.
Hierna nog een kort stukje naar de hotels, waar een ieder zich
kon gaan opfrissen voor de rondleiding en proeverij bij de
lokale brouwerij. Ik moet zeggen, ik heb zelden zo’n snelle
rondleiding gehad. De man in kwestie vond dat dit allemaal van
je kostbare drinktijd afging, dus in een mum van tijd waren we
door de brouwerij heen en stonden we met een heerlijk glas
gerstenat in onze handen.
Hierna volgde het diner in Hotel Tanneries. Het was een
heerlijke maaltijd en er was natuurlijk weer veel bij te praten,
want wat was er allemaal wel niet gebeurd vandaag. Na het diner
werden we in een andere zaal van het hotel verwacht voor een
drankje en een dansje, de DJ zat al met smart op ons te wachten.
De rest van de avond verliep heel gezellig, zonder al te veel
schade, als we de fikse hoofdpijn van een paar leden de andere
ochtend niet meetellen.
De tweede dag, iedereen toch weer redelijk op tijd op voor
het ontbijt en de ogen gericht naar boven, want hoe is het weer?
Misschien een beetje donker maar het zal toch wel opklaren???
Natuurlijk, ook deze dag waren de weergoden ons gunstig gezind,
dus dakje open.
Even een onwillige Z1 aanduwen en we konden op
weg voor een rit van ongeveer drie uur die ons bij de
lunchbestemming zou brengen. Maar drie uur achter elkaar rijden
is binnen onze club niet geheel mogelijk. Denk even aan een
plaspauze en natuurlijk niet te vergeten “even een bakkie doen”.
Dus zoeken naar een leuk plekje en daar waren er zat van.
Uiteindelijk toch de locatie van de lunch bereikt. Te laat
natuurlijk, maar ja, het is ook zulk mooi weer dus even hier en
daar kijken.
De lunch werd geserveerd in een oude abdij, of was
het een klooster, in elk geval was het een perfecte plek. Hier
hadden we ook even de tijd om Monica en Guus nogmaals te
bedanken en een bos bloemen te overhandigen aan onze gastvrouw;
maar Guus mag er ook naar kijken natuurlijk. Na de lunch nog
even de tijd nemen voor een groepsfoto. Of iedereen erop staat
weet ik eigenlijk niet. Iedereen die erbij was moet maar even
zoeken of hij of zij op de foto staat.
Er gebeurde eigenlijk zoveel tijdens dit weekend dat ik vast
nog het een en ander ben vergeten, maar iedereen die heeft
meegereden was het er over eens: het was TOP. Monica en Guus het
was super.