25 juli 2004 toertocht Noord-Holland
start Graft de Rijp
Je zou denken ‘eind juli,
stralend weer’ en terugdenken aan verleden jaar met een temperatuur van
circa 35°, maar neen er werd anders beslist, af en toe een buitje regen
en de rest van de tijd redelijk droog. De organisatoren van deze rit
hadden kennelijk een vooruitziende blik: niet alleen rijden maar ook een
aantal Noord-Hollandse highlights.
Twee groepen van 12 auto's met een aantal nieuwe rijders, voorafgegaan
door de op het oog wat nerveuze Ruud, wat niet nodig bleek. Maar zijn
volgers verzuimden wel eens het licht aan te doen en de kilometerstand
op nul te zetten. Er was een prima routebeschrijving, zelfs in kleur
gedrukt.
Via vele, smalle dijkweggetjes op naar Medemblik. Maar eerst werden we
nog geblokkeerd door een echte stoomtrein.
In Medemblik een eerste consumptie. Wellicht
had een ieder zijn energiedrank en appel al genuttigd, maar toch,
een horecaman weet wat de mens nodig heeft.
Vervolgens naar het bekende museum en de
beeldentuin van Nic Jonk. Zeer realistische Rubens-achtige
bronzen, die nog steeds te koop zijn voor een prijs van minimaal
een mooie Z1. Toegekeken door een veelheid van voornamelijk
abstracte zeer grote en kleine olieverfschilderijen, nuttigden
wij hier een lekker broodje en koffie. Een kalender met
afbeeldingen van de werken van Nic Jonk mochten wij meenemen.
Met als tip ze in te lijsten daar het jaar 2004 al wat gevorderd
is.
Voort ging het weer door de kleine polders.
Met heel veel molens in goede staat en ook onder restauratie.
Gek is het eigenlijk dat je denkt van eerdere tochten en
vele fietstochten de omgeving goed te kennen. Maar of het
toch het weer is of een andere rijrichting, het blijft iets
speciaals hebben dit wijde landschap met kleine dorpjes,
bijvoorbeeld het mooie Twisk.
Dan naar Monnikendam, een van de twee
kaasmakerijen. Met als specialiteit niet alleen kaas maar
inleidingen in een veelheid van talen, de een in de Europese
talen en de andere in de
Aziatische talen. Maar wat wordt je soms gefopt als toerist:
het vastknopen op de bilpartij van de vrouw van de witte
overrok blijkt geen teken van ‘al aan de man zijn’, maar
bedoeld om het opwaaien te voorkomen. Nou ja zeg. De
inleidster hbo-levensmiddelentechniek bracht ons in een
notendop bij hoe de kaas gemaakt wordt en dat de enzymen
maar vooral de verschillende soorten bacteriën de smaak en
de soort van de kaas bepalen. De vorm is meer een
bijkomstigheid.
Ruud drong op spoed aan. Wij dachten de fabriek te gaan
bekijken, maar nee, de winkel was aan de beurt. Als echte
toeristen werd er veel ingeslagen, dat doen de Japanners ook.
Vandaar dat bij navraag naar deze kazen de export over de
hele wereld goed op gang gekomen is. Een goede techniek.
Dan naar Volendam, alwaar de boot van 16.00
uur ons wachtte voor een trip naar Marken, met zijn vele
winkeltjes met souvenirs, de bekendste van Sijtje Boes. Toen
het IJsselmeer nog de Zuiderzee was en er geen dijk met het
vasteland was, liep het eiland regelmatig onder water.
Behalve de huizen aan de haven stonden de huizen erachter op
palen. Zodoende was er weinig wateroverlast in de huizen. Na
het aanleggen van de afsluitdijk gebeurde dat niet meer en
zijn de palen gebruikt om als staanders te dienen voor een
soort kelder of tochtruimte voor de netten. Er is op Marken
ook een klompenmakerij, maar daar hadden wij geen tijd voor.
Ruud loste dat handig op door ons allemaal te verblijden met
een paar miniatuurklompen in delfts blauw.
Na een drankje in restaurant Smit Bokkum werd er voor de
liefhebbers vis en vlees geserveerd, uiteraard na enige
aanpassing van het meubilair.
Ruud, Rick, Martin, Kaveeta: bedankt namens de deelnemers
voor de goede organisatie. Het heeft enige slapeloze nachten
met zich meegebracht, maar het was de moeite waard.
Club Nederland
