|
| |
Toertocht Drente 24 augustus 2003
Organisatie Henk en Jolanda Schippers en Jan en Jolien Gils.
Op zondag 6.40 uur de wekker, 7.55 uur de deur uit op weg naar Assen.
Beetje bewolkt, dus lekker fris. Voordeel is wel weinig verkeer op de weg.
BMW-dealer Vriesendijk, in een zeer mooi pand te Assen, met
een ronddraaiende binnenopgang, zorgde voor een welverzorgde ontvangst door de
enthousiaste mevrouw en mijnheer de Vries, die voor de liefhebber
een zwarte Z1 te koop hebben.
Veel modellen in de showroom, waar ook een aantal non-BMW's staan, zoals een
Porsche 911 Carrera S, Saab Cabrio, Maseratie 3000. Kennelijk autoliefhebbers,
die toch de voorkeur aan BMW hebben gegeven.
Tip van de heer de Vries bij een volgende BMW-aankoop: Neem contact met hem op, hij kan meer bieden
voor je BMW dan in het westen en zuiden van het land gebruikelijk is.
Klokslag 10:00u komen we aan, maar denk maar niet dat je de eerste bent, er staan
reeds 14 Z1's te glimmen. Ja de deelnemers die op gaan lopen tot 27 auto's hebben
er weer zin in. Bijzonder is de bakker die het gebak
verzorgde. Hij mocht op uitnodiging van de heer de Vries meerijden, heeft al
jaren een Z1 maar was nog geen lid, wist niet van het bestaan van de club. Er
zijn
meerdere nieuwe gezichten aanwezig.
11:00 uur, na alweer veel met elkaar gesproken te hebben, de vele mooie BMW's bewonderd te hebben, op weg in 2 groepen.
Drente, de fietsprovincie bij uitstek, liet zich van zijn goede kant zien: Gelukkig voor ons weinig of geen fietsers.
Zoals wij gereden hebben denk je dat
Drente bestaat uit heidevelden, bossen en agrarisch landschap,
afgewisseld door wat varkenslucht en een enkele plaats.
Heel vroeger had je er hoogveen, dat werd afgegraven voor het bouwen van
huizen/hutten, om te verstoken en later voor de tuinen als turfstrooisel.
Bijna alle dennenbossen zijn later aangeplant, daar sta je niet bij stil,
dat is een voorbeeld van duurzaam bosbeheer. Dan komen er eeuwen later
lieden die zeggen "sund" dat we zo veel hebben afgegraven, want wat
moet je met dat laagveen, dat geeft alleen maar heide, dat moet je bijhouden
anders vergrast het en de schaapskudden zijn duur en lastig, nee dat moet
omhoog. Dat kan langs de natuurlijke weg, maar dan ben je miljoenen jaren zoet,
nee wij - het volk van water en dijken - doen dat even wat handiger, damwandje,
water erin en de spons vult zich en de grond komt weer omhoog. Over een
paar decennia zijn er dan weer mensen die zeggen kunnen we dat niet afgraven enz. enz.
Wij genoten van dit prachtige geheel.
Na een uurtje 1e stop, midden in het bos. Koeltas open.
lekker frisje en een overheerlijke plak Drentse koek.
Dan weer verder, genieten van smalle weggetjes, waar soms toch pittig gereden
werd.
De lunch stond te wachten in het theehuis van galerie Maya Wildevuur. Een
oprijlaan van een paar honderd meter onverharde weg, deed me aan Engeland
denken, dan een karakteristieke rietgedekte villa, met een grote tuin vol
beelden van diverse kunstenaars en in de villa de nodige schilderijen en een
kunstuitleen. Een zeer geslaagd idee.
  Nu op weg richting
Circuit van Assen, waar een mooi stuk Z1-weg ligt. Maar je
bent niet alleen, er zijn ook motoren die denken op het circuit te rijden,
maar nu met tegenliggers, dus oppassen. De waarschuwing was een goede.
Na een uurtje een korte break in het bos en maar keuvelen over de Z1. Maar een
aspirant-lid uit Friesland vond dat het erg meeviel en dat er ook over veel
andere zaken gesproken werd, vandaar dat hij definitief lid wordt. Fijn want de
Friezen zijn niet alleen aardige mensen, ze hebben ook
een prachtige natuur voor de nodige tochten.
Wat een plezier als je zo weinig stoplichten tegenkomt, maar aan alles komt een
eind. Zo ook deze prima verzorgde tocht, die qua voorbereiden meer uurtjes heeft
gekost dan gedacht. Het grote punt was dat er nog zo veel meer mooie natuur is,
derhalve moeilijk te beslissen wat doen we niet.
Restaurant de Warrel liet zich de kans niet ontnemen: 24 Z1's en een Belgische met Wiesmann-blauwe kleur mochten staan te pronken op het mooie gazon, maar ja je
wil gratis reclame of niet.
Afscheidsborrel en dankwoorden op het terras en voor de liefhebber een prima
buffet, zelfs met ijsmachine (dit voor de echte liefhebbers).
Met in de hand een duidelijk routeboek (achterin staan een paar interessante
punten over het Drents landschap), hebben we kunnen genieten van een mooi gebied
waarin de Z1 en hun berijders niet misstonden.
Henk, Jolanda, Jan, Jolien: Bedankt!
Merel en Roland Vet.
|
Club Nederland