Het was zondagmorgen 29 augustus dat er 13 BMW Z1’s
richting Friesland reden, om precies te zijn naar Harich. Zo heet het
kleine dorpje bij Lemmer waar wij uitgenodigd waren de Friesland-route
te rijden. De meeste equipes hadden waarschijnlijk dezelfde gedachte:
Friesland wat kan daar nou aan zijn? De vele thuisblijvers hebben dit
zeker gedacht: helemaal naar het noorden voor een ritje langs wat meren,
sloten en weilanden, met wat op een terp staande boerderijen?
Wij hadden vanuit Drenthe samen rijdend met de familie Gils alvast een
toeristische heenroute bedacht, zodat wij deze dag in ieder geval wel
iets moois te zien zouden krijgen.
Maar de eerste verrassing was al het binnenweggetje van Lemmer richting
Harich, een prachtig kronkelweggetje. Geen verkeer, de zon aan de hemel,
water, riet en boten, het was te veel om te overzien.
Aangekomen bij onze startplaats troffen we 13 Z1’s in 6 verschillende
kleuren en met 4 verschillende soorten velgen. Ook was er een
demonstratie van een – zonder de Z1 te beschadigen – gemonteerd derde
remlicht. De auto’s stonden op een parkeerplaats in de schaduw van hele
oude bomen. Vervolgens een mooi laantje door, waarna men op het terras
arriveerde. Op het terras wachtte een hartelijk welkom met koffie en
heerlijk gebak. Dit gaf direct het gevoel ‘deze dag kan alleen maar goed
worden’.
Na de koffie reikten Rene en Albert ons
de routebeschrijvingen uit. Dit document was niet alleen een
omschrijving hoe te rijden, maar het bevatte ook heel veel informatie
over de plaatsen waar we langsreden en ook van Friesland in het
algemeen.
Om het clubgevoel goed vast
te houden besloten wij in een groep van 13 Z1’s te rijden. Het
ging eerst richting Oudega en via allemaal smalle weggetjes naar
Koudum en Workum (dit is een van de 11 Friese steden).
In Hindelopen kregen wij bij
het Badpaviljoen een uitgebreide lunch aangeboden. Omdat het
dreigde te gaan regenen waren er binnen plaatsen gereserveerd.
Het ging er heel gezellig aan toe, maar aan alle gezelligheid
komt een eind, de rit der Friese steden moest wel gereden
worden.
Wij reden nu een stuk langs het IJsselmeer
richting Stavoren, bekend van het Vrouwtje van Stavoren. Terecht
‘vrouwtje’ want het beeldje is maar 80 cm hoog.
Via Laaksum, Oudemirdum en ja je raadt het al
Nijemirdum naar Sloten. Het centrum van Sloten is verboden voor
auto’s maar niet voor Z1’s, zodat er op die zondagmiddag een rij
van 13 Z1’s door de hoofdstraat van Sloten reed, waar we heel
wat bekijks hadden van het wandelend publiek. We hadden vooraf
besloten een stop te houden om het prachtige kleine stadje te
bekijken, ook bekend van de Elfstedentocht. Het water waarop de
schaatsers langs rijden is omzoomd door oude linden en prachtige
oude panden met hele mooie gevels.
Voor een goede Z1-foto doe je alles
Na deze stop vervolgden wij onze rit naar Idskenhuizen en
Langweer en vanaf daar weer terug naar Lemmer en naar ons
eindpunt Hotel Restaurant Isel Mar. We werden echter de laatste
kilometers overvallen door een fikse bui, zodat wij met dichte
kap Lemmer binnenreden.
Wat had Issel Mar ons te bieden? Een welverdiende borrel en een
zeer goed verzorgde barbecuebuffet. Wij hoefden niet eens zelf
te bakken. Dit alles in een serre midden tussen honderden
zeilboten.
Er werd geproost en er werden dankwoorden gesproken voor Rene en
Albert. Die dankwoorden waren zeer terecht, want deze heren
hebben Friesland bij de aanwezige Z1-leden echt op de kaart
gezet.
Sterke punten van deze dag: gastvrijheid, rijplezier, rust,
gezelligheid, maar één verkeerslicht, en een route van 117 km.
Ook waardering voor de mooie oude steden van Friesland. Ook de
Friezen reageerden heel goed op de voorbij rijdende Z1’s: er werd
veel gezwaaid en de duimen werden regelmatige opgestoken. Veel
boten op de meren, weinig auto’s op de wegen. Kortom een perfect
rit.
Club Nederland
