Verslag van de rit op
31 juli 2005 op de Veluwe
|
|
Op
zondagochtend rond tienen verzamelden een 17-tal Z1’s op
industrieterrein de Harselaar te Barneveld bij Itolang, een
bedrijf dat zich bezighoudt met de verkoop van heftrucks van
verschillende merken en van magazijnstellingen. Eigenaar van dit
bedrijf is Willem Jan van Beek, wiens zoon Erik-Jan lid is van
onze club. Beide heren hadden een leuke rit met verschillende
verrassende elementen voor ons uitgezet. |
 |
Na de koffie met versnapering,
een welkomstwoordje en uitleg over de rit door beide heren
organisatoren vertrokken we in 2 groepen in de stromende regen
voor het eerste traject van een kilometer of 40. Eerst moest ik
echter nog hozen omdat de rechter deur van mijn auto na het
uitstappen niet goed bleek te zijn gesloten. De
veiligheidsgordel was er klem tussen komen te zitten; dus stoel
vol water en de rest van de bekleding nat. |
|
Het eerste deel van de rit ging
door het hart van de Veluwe met bossen en heidevelden. Over
mooie weggetjes, door mijn woonplaats rijdend en verder door
Vierhouten en Gortel – het bos is daar
het woongebied van Sneeuwvlokje, een jong wild zwijntje met een
afwijkende kleur
–
kwamen we bij een
recreatieplas, alwaar we als enige onze auto’s konden parkeren.
Het weer nodigde geen recreanten uit op deze dag. We nuttigden
hier de lunch, die bestond uit verse, heerlijk belegde broodjes
met vis en vlees, koffie en melk. De broodjes waren ’s morgens
vroeg bij de bakker gehaald en door een behulpzaam team dat de
organisatoren hadden ‘ingehuurd’ klaargemaakt. Onder de
neergezette partytenten konden we droog blijven. |
|
Nadat de
inwendige mens weer was versterkt, vertrokken voor een rit van
weer ca 40km door de IJsselvallei, een streek met polders en
beken richting de tweede stop, de remise van de Veluwse
Stoomtrein Maatschappij te Beekbergen, alwaar we een rondleiding
kregen. Omdat bij de eerste stop geen toiletten waren, de heren
vonden wel een bosje, liep het voor het enige toilet op het
stationnetje storm en de wachtrij liep op tot een vergelijkbare
bij de attracties in de Efteling op drukke dagen. De start van
de rondleiding moest dan ook geruime tijd worden uitgesteld.
|
 |
 |
In twee groepen kregen we uiteindelijk uitleg
over de wagons, locomotieven en seinen die ter plaatse stonden
opgesteld. Deels zijn deze gerestaureerd en in werkvaardige
toestand, maar veel materiaal moet nog worden aangepakt. Het
merendeel van de treinen bleek uit het buitenland afkomstig.
Interessante uitleg kregen we van een van de daar werkzame
vrijwilligers over waar de spullen vandaan kwamen, waarvoor ze
momenteel nog gebruikt worden en hoe stoomlocs worden
onderhouden en onder stoom worden gezet. Een van de locs,
gewicht zo’n 160 ton kan nog een snelheid bereiken van ruim 120
km. |
|
Het laatste traject, terug naar
Barneveld, voerde ons langs de rand van het Veluwemassief en
door het gebied waar de inmiddels landelijk bekende poema is
gesignaleerd. De kapjes van onze auto’s waren nog steeds dicht,
hoewel het inmiddels wel wat minder hard regende. We kwamen
verder langs natuurbegraafplaats Assel, waar de graven echt deel
uitmaken van de omgeving. Jammer dat we daar (het weer) niet
even konden stoppen. Na verderop nog een stuk onverharde leemweg
met veel plassen – dus de Z1’s hebben
weer een schoonmaakbeurt nodig
–
kwamen we rond 4 uur bij het
eindpunt aan. |
|
Hier had het organiserende comité
de nodige drankjes en een BBQ voor ons klaar staan, die er mocht
zijn. Nadat het vuur van de BBQ’s was ontstoken kon een ieder
zijn stukjes vlees of vis uitzoeken, klaarmaken, aanvullen met
sausen en brood en verorberen. Het bleef nog lang gezellig.
Gelukkig was het inmiddels droog en konden ook de verschillende
rond het pand staande Z1’s nog even worden geïnspecteerd. Wat
heb jij anders dan ikke. Ook bestond de mogelijkheid om het
bedrijf te bekijken en een rondje op een van de heftrucks te
maken. |
 |
|
Rond 18.30
uur verlieten de meeste deelnemers, volgens mij voldaan onder
dank aan de organisatie het speelveld om de reis naar huis aan
te vangen.
Het was droog, maar we durfden de kap niet open te zetten;
gelukkig maar want we zaten nog niet op de snelweg of het begon
weer te regenen.
Heren van
Beek en zeker niet te vergeten de beide dames, namens deelnemers
en bestuur bedankt voor jullie uitstekende organisatie.
Bob Halsema. |